başlık

hiç karasız kaldığınız oldu mu? hayatınız için önemli bir dönüm noktasında yapmanız gerekenlerden vazgeçebileceğinizin farkına vardınız mı? bir an için bile binlerce " an " ı harcıyabileceğinize inandınız mı?

sanırım bu duyguyu yaşıyorum. izmir 'deyim ve karabük 'te okuyorum. ama asla gitmek istemiyorum hayatın bana verdiği zorluğa göğüs germe isteği ile kendimle çelişiyorum. diyorum ki " utku hadi be yapma böyle gideceksin ve eğitimin sana ne veriyorsa fazlası ile geri geliceksin , eğer kendi potansiyelini de görürsen -her insandaki olan sende de var sonuçta- wat(work and travel) ile abd 'ye bile gidebilirsin " ama bir yandan da bırak üni. 'yi yat aşşağıya ayda 500tl ile çalış karnına az da olsa aş girsin dön dur yağında ama bu da olmuyor. bir amaç olmadığını düşünüyorum. hiç bir şey için. bu hayat benimse eğer kontrolude bende olmalı. dünyayı yöneten güç gibi. eğer ben sadece tanıdıklarımı değiştireceksem bu dünya o zaman bütün dünyayı tanımalıyım ve onlarda beni. o zaman diyebilirim ki " işte utku budur be kardeşim artık kendine bir amaç edinebilirsin artık dünyayı iyi bir yer haline getirebilirsin " işte benim düşünmemi sağlayan, doğru ile yanlışın arasına bir çok insanın yaptığı gibi " beyaz kağıtta beyaz kalemle " çizgi çekmememdir. ben " beyaz kağıda kara kalemle " çizgi çekiyorum ve diyorum ki " işte benim doğrum işte benim yanlışım!! "...

hayatıma yön vermiyorum ben. pusulamda yok bir çok insan gibi. önümü görmek için gözümüde kullanmıyorum. çalışmak istesemde aç kalmam asla. diğerleri gibi piyasa kötü de demem asla. evet belki ekonomi ve piyasa ikilemi halkın belini bükebilir. doğrudur. inanırım. ama asla böyle fikirleri kendim için kullanamam. ben kendi dünyam da aç kalırsam eğer kral sarayında niye yaşasın değil mi?

bu yazıyı (ve hatta blog takilerin bir çoğunu) okuyanlar sanacak ki bu adam kasıyor kendini böyle yazmak için. zorluyor bünyeyi. emin olabilirsiniz ki benim dünyamda zorlama yoktur ve asla da olmadı olmayacak. her gün yaptıklarımı yazıyorum aslında. bir çok insanın kendi dünyasında yaptığını yapıyorum bende aslında tabi ki bir fark var arada. mesela ben yazıyorum. yazıyorum ve diyorum " bakın benim dünyam rahat huzurlu ve hızır insanların var olduğu, yaşamak kadar ölmeninde güzel, gülmek kadar ağlamanında önemi olan, güzel bir yer "

istiyorum herkes kendi dünyasının kralı olsun
kendi dağına istediği ağacı diksin
kendi ahırında istediği hayvanı beslesin

ve desinler ki;

ben, kendi arabamın kendi şöförüyüm ve benim var olma amacım kendime ihtiyaç duymam

herkesin bir amaç edinebilmesi dileği ile

bu seferlik

elveda